InformacjeOperacja

Haluksy – ciężkie deformacje

Haluksy ciężkie deformacje

Schorzenie haluksów występuje w różnych stadiach mniej lub bardziej zaawansowanych. Niezdiagnozowane i nieleczone zmiany stóp typu hallux valgus z czasem postępują czego wynikiem są nieodwracalne, poważne deformacje w obrębię stóp. Niniejszy artykuł dotyczy bardzo zaawansowanych przypadków schorzenia. Ciężkie deformacje haluksów wymagają interwencji w tkanki miękkie okalające pierwszy staw śródstopno-paliczkowy zwykle towarzysząc osteotomii podstawy pierwszej kości śródstopia. Zapraszamy do przeczytania tego artykułu.

HALUKSY CIĘŻKIE DEFORMACJE

Ciężkie deformacje dotyczą głównie kobiet w średnim wieku i starszych. Paluch nie może zostać już manualnie przywrócony do prawidłowej pozycji, a na zdjęciach RTG widać widoczną inkongruencję stawu, to jest sytuację, w której paliczek bliższy jest podwichnięty bocznie w stosunku do głowy pierwszej kości śródstopia. Śródstopie jest wyraźnie spłaszczone, powodując dalsze zwiększanie wyrośli na przyśrodkowej części głowy pierwszej kości śródstopia.

W badaniach RTG w obciążeniu kąt międzyśródstopny (IMA) ma wartość 15° lub więcej. W takim przypadku tkanki miękkie bocznie od pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego muszą zostać rozdzielone – co nazywane jest uwolnieniem bocznym.

Istnieje wiele różnych wersji interwencji w tkanki miękkie, znanych od wielu lat, które były głównie rekomendowane przez McBride. Technika, która dzisiaj jest najszerzej stosowana została po raz pierwszy opisana przez Mann. Kąt IMA o wartości 15° lub więcej wymaga dodatkowej osteotomii korekcyjne podstawy pierwszej kości śródstopia, w miejscu gdzie potencjał korygujący jest największy.

Opisanych zostało wiele różnych technik osteotomii. Najprostszymi są osteotomie otwierające, które są później uzupełniane przyśrodkowo poprzez kość, na przykład z resekcji egzostozy. W tym samym czasie osteotomie w dwóch płaszczyznach zapewniają większą stabilizację, ponieważ powierzchnie styku kości są większe i ryzyko dyslokacji zmniejsza się.  Po korekcji osteotomia musi być ustabilizowana przy pomocy implantu. W tym przypadku również wystarczą tańsze siatkowate śruby.

Skomplikowane, kosztowne implanty takie jak blaszki stabilizujące kątowo są zbyteczne. Zamykając torebkę po przyśrodkowej stronie stawu śródstopno-paliczkowego, chirurg musi szczególnie zadbać o to, aby torebka była wystarczająco zaciśnięta po resekcji kostnej pseudoegzostezy.

 

Tags:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *